BBM Magazine 93 - October/Ekim 2025

BBM • OCTOBER - EKİM 2025 BBM • OCTOBER - EKİM 2025 64 65 most exported agri-food product, representing almost half of the global pasta market. Yet the numbers also highlight a structural challenge. Italy requires about 6 million tonnes of durum wheat annually, while the 2024 domestic harvest reached only 4.3 million tonnes. The shortfall was met entirely through imports. As several speakers stressed, the country’s durum self-suffi- ciency rate—around 58%—underscores both reliance on foreign supply and the need to enhance local quality and yields. COMPETITION HEATS UP While Italian pasta continues to be the global benchmark, over 75% of pasta is now produced outside Italy, with ri- vals such as Turkey, the U.S., and Canada improving qual- ity and expanding exports. “The reality is that durum wheat is a global commodity. Many countries can now produce pasta of decent quality,” said Marina Mastromauro, CEO of Granoro Srl, a leading Apulian pasta producer founded in 1967. “What will make us distinctive compared to others is the strength of our link with our own territory—our sun, our soil, and our tradition.” FARMERS STRUGGLING WITH COSTS One of the most sensitive issues was the economic squeeze on Italian farmers. Reports indicated that durum wheat growers are receiving around €280 per tonne—be- low production costs. “This is not fair, nor is it sustainable for those who work the land every day,” warned Giuseppe Ferro, CEO of La Molisana, one of Italy’s top pasta exporters headquartered in Campobasso. Small average farm sizes exacerbate the problem. As Vincenzo Divella, CEO of Divella S.p.A., one of Italy’s most iconic pasta brands dating back to 1890, noted: “In Puglia, the average farmer cultivates about 20 hectares, while in Canada it can be 300, 400, or even 500.” This structural disadvantage makes it difficult for Italian farmers to compete on costs, leaving many unable to cover their production ex- penses. Divella suggested that Italy may need to consider mechanisms similar to Turkey’s guaranteed minimum price system if local producers are to remain competitive. QUALITY AS ITALY’S STRATEGIC EDGE Despite these challenges, Italian industry leaders stressed that quality must remain the defining advantage of Italian pasta. Margherita Mastromauro, President of the Ital- ian Pasta Makers of the Italian Food Union (Unione Italiana Food), reminded delegates: “Since 1967, we Italians have had a purity law that binds us to produce quality pasta. We gladly take on this responsibility to ensure consumers ev- erywhere that the pasta they bring to the table is always good and safe.” Forum participants emphasized investment in research, innovation, and contractual models rewarding higher pro- tein content as key to sustaining Italy’s premium position- ing. “Over the years, the requirements for semolina quality have evolved—from protein content, to gluten strength, to pesticides and residues. Each new demand is both a chal- lenge and an opportunity,” said Francesco Casillo, CEO of Casillo S.p.A. Società Benefit, one of Italy’s largest durum wheat processors and traders. “The only sustainable way forward is to focus on quality. By doing so, we can increase farm incomes and preserve Italy’s reputation.” ikinci tarım-gıda ürünü olmayı sür- dürüyor ve dünya makarna pazarının neredeyse yarısını temsil ediyor. Ancak rakamlar aynı za- manda yapısal bir soruna da işa- ret ediyor. İtalya’nın yıllık 6 milyon ton civarında durum buğdayına ihtiyacı bulunuyor, ancak 2024 yılı yurtiçi hasadı yalnızca 4,3 milyon tonla sınırlı kaldı. Bu açı- ğın tamamı ithalatla karşılandı. Forumda konuşan birçok isim, ülkenin yaklaşık yüzde 58 düzeyindeki durum buğdayı ken- dine yeterlilik oranının, dış tedarike olan bağımlılığı ve yerli üretimde kalite ile verim artışının önemini açıkça gösterdiğini vurguladı. REKABET KIZIŞIYOR İtalyan makarnası dünya çapında hâlâ kalite standardını be- lirlerken, bugün dünya makarnasının yüzde 75’inden fazlası İtalya dışında üretiliyor. Türkiye, ABD ve Kanada gibi rakip ül- keler hem kaliteyi artırıyor hem de ihracatta büyüyor. 1967’de kurulan Apulialı makarna üreticisi Granoro Srl’nin CEO’su Ma- rina Mastromauro, “Gerçek şu ki, durum buğdayı artık küresel bir emtia. Birçok ülke artık iyi kalitede makarna üretebiliyor. Bizi diğerlerinden ayıracak olan, topraklarımızla, güneşimizle ve geleneklerimizle olan güçlü bağımız olacaktır.” dedi. ÇİFTÇİLER MALİYETLERLE BOĞUŞUYOR Forumda en çok tartışılan konulardan biri, İtalyan çiftçilerin yaşadığı ekonomik sıkışma oldu. Verilere göre durum buğda- yı üreticileri, ton başına yaklaşık 280 avro kazanıyor; bu rakam üretim maliyetlerinin altında. Campobasso merkezli, İtalya’nın önde gelen makarna ihracatçılarından La Molisana’nın CEO’su Giuseppe Ferro, “Bu ne adil ne de her gün toprağı işleyenler için sürdürülebilir.” uyarısında bulundu. Küçük ölçekli tarım işletmeleri sorunu daha da derinleştiri- yor. 1890’a uzanan köklü geçmişiyle İtalya’nın simge markala- rından Divella S.p.A.’nın CEO’su Vincenzo Divella, “Puglia’da ortalama bir çiftçi yaklaşık 20 hektar arazi işletiyor; Kanada’da ise bu rakam 300, 400 hatta 500 hektara kadar çıkabiliyor.” dedi. Bu yapısal dezavantaj, İtalyan çiftçilerin maliyet rekabe- tinde zorlanmasına ve çoğunun üretim giderlerini karşılaya- mamasına yol açıyor. Divella, yerel üreticilerin rekabet gücü- nü koruyabilmesi için Türkiye’deki taban fiyat uygulamasına benzer mekanizmaların değerlendirilmesi gerektiğini belirtti. İTALYA’NIN STRATEJİK GÜCÜ: KALİTE Tüm bu zorluklara rağmen sektör liderleri, İtalyan makarna- sının en büyük rekabet avantajının kalite olduğunda hem- fikir. İtalyan Gıda Birliği’ne bağlı İtalyan Makarna Üreticileri Birliği Başkanı Margherita Mastromauro, “1967’den bu yana biz İtalyanlar, sadece kaliteli makarna üretmemizi şart koşan bir saflık yasasına bağlıyız. Bu sorumluluğu seve seve üstle- niyoruz; çünkü dünyanın her yerindeki tüketicilerin sofralarına güvenli ve lezzetli makarna sunmak bizim görevimiz.” ifade- lerini kullandı. Katılımcılar, İtalya’nın yüksek segment konumunu koruya- bilmesi için araştırma, inovasyon ve yüksek protein içeriğini ödüllendiren sözleşme modellerine yatırım yapılması gerek- tiğini vurguladı. İtalya’nın en büyük durum buğdayı işleyi- cilerinden ve tüccarlarından biri olan Casillo S.p.A. Società Benefit’in CEO’su Francesco Casillo, “Yıllar içinde irmik ka- litesiyle ilgili gereklilikler değişti; protein içeriğinden gluten gücüne, pestisit ve kalıntı limitlerine kadar. Her yeni gereklilik hem bir zorluk hem de bir fırsat. Sürdürülebilir tek yol kaliteye odaklanmaktır. Böylece hem çiftçi gelirlerini artırabilir hem de İtalya’nın itibarını koruyabiliriz.” dedi. SEKTÖRDE YAPISAL DÖNÜŞÜM Forumda ayrıca İtalya’nın makarna endüstrisinin geçirdiği dönüşüm de ele alındı. 1975 yılında ülkede 750 makarna üre- ticisi bulunurken, bugün yalnızca 20 şirket iç ve dış pazarda toplam üretimin yaklaşık yüzde 90’ını gerçekleştiriyor. Bu yo- ğunlaşma, üreticilerden daha sıkı kalite kriterleri, sürdürülebi- lirlik ve izlenebilirlik belgeleri talep edilmesine yol açtı. İtalyan değirmencilik sanayisini temsil eden ulusal birlik Italmopa’nın Başkanı Vincenzo Martinelli, verim ve protein düzeylerini artırmak için uygulamalı tarım bilimine yatırım ya- pılması gerektiğini belirtti: “Görece basit teknolojilerle, hektar başına ortalama verimi 30 kuintalden 50’nin üzerine, protein oranını ise yüzde 12’den 15’e çıkardık. Bu uygulamaları yay- COUNTRY FILE • ÜLKE DOSYASI COUNTRY FILE • ÜLKE DOSYASI