Dünyanın gıda ve beslenme alanında yaşadığı sorunlara ekonomi, tıp, sosyoloji ve çevre bilimleriyle birlikte disiplinler arası çözümler geliştirmek amacıyla kurulan Barilla Gıda ve Beslenme Merkezi (BCFN), bir sivil toplum örgütüne dönüştürüldü. Temel gıda ve beslenme konularını incelemek ve kritik sorunlara çözüm önerileri geliştirmek amacıyla 2009 yılında kurulan ve bugüne dek alanında çok önemli çalışmalar yapan Barilla Gıda ve Beslenme Merkezi (BCFN), vakıflaşma sürecini tamamladı ve bir sivil toplum örgütü haline geldi. Guido Barilla’nın başkanlığını yaptığı vakfın yönetim kurulunda Roberto Ciati, Lucio Riva, Anna Ruggerini ve Luca Virginio’nun yanı sıra üç önemli isim yer alıyor; Slow Food International’ın kurucusu ve Başkanı Carlo Petrini, Avrupa Parlamentosu Tarım ve Kırsal Kalkınma Komitesi Başkanı Paolo De Castro ve Bocconi Üniversitesi Rektör Yardımcısı Alberto Grando. VAKFIN İLK RESMİ ÇALIŞMASI MİLANO PROTOKOLÜ Vakıflaşma sürecinde yönetim kuralları, işlevleri ve yetkileri kararnamelere bağlı tamamen bağımsız bir kuruluş haline gelen BCFN, daha önce ön çalışmaları açıklanan Milano Protokolü’nü de vakfın ilk resmi çalışması olarak kamuoyuyla paylaştı. Vakfın kuruluşu ile ilgili konuşan BCFN Başkanı Guido Barilla, şunları dile getirdi: “Önemli ve söz sahibi kişilerin vakfımızın bir parçası olmayı kabul etmelerinden dolayı onur duyuyoruz. Bu kişiler ve Danışma Kurulumuzun üyeleriyle birlikte insanların, toplumun ve gezegenimizin gelecekteki refahı için uygulanabilir çözümler bulma hedefi doğrultusunda BCFN’nin çalışmalarına daha fazla hız kazandırabileceğiz.” Vakfın ilk çalışması, Kasım 2013’te gerçekleştirilen beşinci Gıda ve Beslenme Forumu’nda duyurulan ve Expo Milano 2015’te resmen yürürlüğe girmesi hedeflenen Milano Protokolü oldu. Protokolün önemini vurgulayan Carlo Petrini, şu açıklamayı yaptı: “Eğer tarihi açıdan bu kadar önemli bir Protokol özel bir vakıf tarafından ortaya konuyorsa, uluslararası politikanın yeterince hızlı yanıt veremediği ortadadır. Bu son derece önemli bir protokol ve politika dünyası, birisinin adım atmasını beklemek yerine doğrudan müdahil olmalıdır”.