Açlığı, gıda güvensizliğini ve her türlü yetersiz beslenmeyi sona erdirmeye yönelik zorluklar büyümeye devam ediyor. COVID-19 pandemisi, tarımsal gıda sistemlerimizdeki kırılganlıkları ve toplumlardaki eşitsizlikleri öne çıkararak, dünya açlığını ve şiddetli gıda güvensizliğini daha da artırdı.

Küresel ilerlemeye rağmen, bodurluk ve israf, temel mikro besinlerdeki eksiklikler ve çocuklarda aşırı kilo ve obezite dahil olmak üzere çocukların yetersiz beslenmesindeki eğilimler büyük endişe kaynağı olmaya devam ediyor. Ayrıca, yetişkinler arasında maternal anemi ve obezite endişe verici olmaya devam ediyor.

Mevcut en son kanıtlar, pandemi sırasında artan tüketici gıda fiyatlarının etkilerini yansıtarak, dünya çapında sağlıklı beslenmeye gücü yetmeyen insan sayısının 112 milyon artarak neredeyse 3,1 milyara yükseldiğini gösteriyor. 2020’deki gelir kayıplarını da hesaba katarsak bu sayı daha da fazla olabilir. Ukrayna’da devam eden savaş tedarik zincirlerini aksatıyor ve tahıl, gübre ve enerji fiyatlarını daha da etkiliyor. Bu 2022’nin ilk yarısında gıda fiyatlarında daha fazla artışa neden oldu. Aynı zamanda, özellikle düşük gelirli ülkelerde, daha sık ve şiddetli aşırı iklim olayları tedarik zincirlerini bozuyor.

İleriye dönük olarak, son 20 yılda çocuk bodurluğunun yaygınlığını üçte bir oranında azaltmada elde ettiğimiz kazanımlar – 55 milyon daha az bodur çocuk anlamına gelir – iklim, çatışma ve COVID-19 pandemisinden oluşan üçlü krizlerin tehdidi altındadır. Yoğun çabalar olmadan, zayıf çocukların sayısı sadece artacaktır.

Bu rapor, gıda güvensizliği ve yetersiz beslenmenin ana itici güçlerinin yoğunlaştığı tekrar tekrar vurgulamaktadır: Bunlar artan eşitsizliklerle birlikte çatışma, iklim aşırılıkları ve ekonomik şoklar. Söz konusu olan, olumsuzlukların devam edip etmeyeceği değil, gelecekteki şoklara karşı dayanıklılık oluşturmak için nasıl daha cesur adımlar atacağımızdır.

Geçen yılki rapor, tarımsal gıda sistemlerini dönüştürmenin yollarını vurgularken, gerçek şu ki, söylemesi yapmaktan daha kolay. 2022 için küresel ekonomik büyüme beklentileri önemli ölçüde aşağı yönlü revize edildi; bu nedenle, tarımsal gıda sistemlerine yatırım yapmak için daha sınırlı finansal kaynaklar mevcuttur. Tarımsal gıda sistemlerine yapılacak yatırımlar için kamu-özel sektör ortaklıkları son derece önemli olacaktır. Güçlü yönetişim, bu tür ortaklıkların, nihayetinde en çok ihtiyaç duyan topluluklara ve insanlara fayda sağlaması için de önemli olacaktır.

Bu rapor, hükümetlerin, aynı düzeyde kamu kaynaklarıyla bile, tarımsal gıda sistemlerine adil ve sürdürülebilir bir şekilde yatırım yapabileceğini göstermektedir. Hükümetlerin gıda ve tarıma verdiği destek, küresel olarak yılda yaklaşık 630 milyar dolar tutarındadır. Ancak, bu desteğin önemli bir kısmı piyasa fiyatlarını çarpıtıyor, çevreye zarar veriyor ve küçük ölçekli üreticilere ve yerli halklara zarar verirken, çocuklara ve onlara en çok ihtiyacı olan diğerlerine sağlıklı beslenme sağlayamıyor.

Gıda ithal eden ülkeler, tarım sektörlerini uluslararası rekabetten korumak amacıyla, özellikle tahıllar için, genellikle daha güçlü politika desteği sağlamıştır. Bunu yaparken, bakliyat, tohum, meyve, sebze ve diğer besleyici gıdaların üretimine kıyasla tahıl üretimini orantısız bir şekilde teşvik etmiş olabilirler. Bu politikalar, yeterli kalori miktarı açısından gıda güvenliğine katkıda bulunmuştur, ancak çocuklar da dahil olmak üzere beslenme ve sağlık sonuçlarını iyileştirmede etkili değildir.

Kanıtlar gösteriyor ki, hükümetler kaynakları gıda tüketicilerine öncelik vermek ve besleyici gıdaların sürdürülebilir üretimini, tedarikini ve tüketimini teşvik etmek için yeniden düzenlerse, sağlıklı diyetlerin herkes için daha az maliyetli ve daha uygun fiyatlı olmasına yardımcı olacaklardır. 

Hükümetler bu önemli dönüşüm adımını atmalıdır, ancak Birleşmiş Milletler Beslenme On Yılı kapsamındaki çok taraflı mimari bunu desteklemelidir. Ayrıca, ticaret önlemlerinin ve mali sübvansiyonların yeniden düzenlenmesi, ülkelerin Dünya Ticaret Örgütü kuralları kapsamındaki taahhütlerini ve esnekliklerini dikkate almak zorunda kalacak.

Bu kanıta dayalı rapor, geçen yılki Birleşmiş Milletler Gıda Sistemleri Zirvesi ve Büyüme için Tokyo Beslenme Zirvesi’nin ivmesinin yanı sıra gıda güvenliği ve beslenme için iklim direnci oluşturmaya yönelik COP26 müzakerelerinden beklenen sonuçları temel alıyor.

Daha düşük gelirli ülkelerin kıt kamu kaynaklarına sahip olacağını ve uluslararası kalkınma finansmanı desteğine ihtiyaç duyacağını kabul ediyoruz. Bunlar, tarımın ekonominin, işlerin ve kırsal geçim kaynaklarının anahtarı olduğu ve milyonlarca insanın aç, gıda güvencesi olmayan veya yetersiz beslendiği ülkelerdir. Kamu-özel ortaklıkları kurarken, yerel kurumların ve sivil toplumun katılımıyla tarımsal gıda sistemlerinin aktörlerini toplu olarak destekleyen kamu hizmetlerinin sağlanmasını artırmanın yollarını bulmak için bu ülkelerle birlikte çalışmaya kararlıyız.

Tüm bağlamlarda, gıda ve tarıma desteğin yeniden yapılandırılmasına yönelik reformlara, savunmasız nüfuslar için reformların istenmeyen sonuçlarını hafifletmek için sosyal koruma politikalarıyla birlikte tüketici davranışlarındaki değişiklikleri teşvik eden politikalar eşlik etmelidir. Son olarak, bu reformlar sağlık, çevre, ulaşım ve enerji politikalarını kapsayan çok sektörlü olmalıdır.

Kuruluşlarımız, hükümetleri desteklemeye ve küresel ve ulusal düzeylerde bu tür politika tutarlılığını sağlamak için ek müttefikler getirmeye kararlı ve kararlıdır. Herkesin güvenli, besleyici gıdalara ve uygun fiyatlı sağlıklı diyetlere erişme hakkı vardır. Sağlıklı ve sürdürülebilir tarımsal gıda sistemlerine yatırım yapmak, geleceğe ve gelecek nesillere yapılan bir yatırımdır.