Güney Amerika mutfağında en dikkati gıda ürünü şey makarnadır. İtalyanlardan gelen makarna kültürü, hemen hemen tüm bölge ülkelerine hakimdir. Dünya makarna tüketimine bakıldığında, Güney Amerika ülkelerinin önemli oranlara sahip olduğu görülmektedir. Hatta İtalya’dan sonraki en büyük makarna tüketimi, bu bölgelerde gerçekleştirilmektedir. Makarna çeşitleri açısından kuru makarnalar ön planda olsa da taze makarna da tüketimde önemli bir yere sahiptir. Güney Amerikan mutfak kültürü, Amerika halklarını oluşturan göçmenlerin geleneksel mutfakları üzerine kurulmuştur. Bu kültür, daha genelde Portekiz, Fransız ve İtalyan mutfakları gibi Avrupa ülkelerinin mutfaklarına dayanır. Ancak yerel malzemeler ve teknikler, az ya da çok bir biçimde tüm bu farklı mutfak geleneklerine adapte edilmiştir. Güney Amerika ülkelerinin genel anlamda mutfak kültürleri, birçok başka bölgede olduğu gibi yoğun şekilde benzerlik göstermektedir. Bölge mutfaklarında konumuz itibariyle en dikkati çeken gıda ürünü makarnadır. İtalyanlardan gelen makarna kültürü, hemen hemen tüm bölge ülkelerine hakimdir. Dünya makarna tüketimine bakıldığında, güney Amerika ülkelerinin önemli oranlara sahip olduğu görülmektedir. Hatta İtalya’dan sonraki en büyük makarna tüketimi, bu bölgelerde gerçekleştirilmektedir. Makarna çeşitleri açısından kuru makarnalar ön planda olsa da taze makarna da tüketimde önemli bir yere sahiptir. Taze makarna satışı, genellikle tüketime hazır olarak küçük dükkanlarda yapılmaktadır. Bölgedeki bir diğer dikkat çekici nokta mısır unu tüketimi. Arjantin ve Brezilya gibi buğday üreticilerinin dışındaki ülkelerde, mısır unu buğday unundan daha revaçtadır. Mısır unu, başta ekmek olmak üzere birçok unlu mamulün yapımında yoğun olarak kullanılmaktadır. Tatlı kültürünün de gelişmiş olduğu Güney Amerika ülkelerinde, dolgulu ürünlerin daha çok tercih edildiği göze çarpmaktadır. ARJANTİN’DE EKMEK, MAKARNA VE BİSKÜVİ Arjantin, dünyanın en büyük gıda üreticilerinden birisidir. Geçmişten günümüze kadar Arjantin yerlileri hayvancılık yapmış ve ana besin maddesi olarak da et tüketmişlerdir. Dolayısıyla Arjantin mutfağı ete dayalı bir mutfaktır ve tüketilen pek çok yemekte et kullanımı yaygındır. Etin yanı sıra ülke mutfağında buğday, mısır, süt, fasulye ve soya fasulyesinin önemli bir yeri vardır. Ülkede yeme alışkanlığı 4 ana bölgeye göre değişkenlik gösterir. Bu değişkenlik, genellikle mutfağın temel besin maddesi olan et dışındaki besin maddelerinde ortaya çıkar. Ayrıca Arjantin halkının İspanyol, Yahudi, Fransız, İtalyan, Alman göçmenlerinden ve yerlilerden oluşması, doğal olarak yemek kültürünü de etkilemiştir. Örneğin; İtalyanlardan dolayı makarna ve pizza tüketimi, et tüketimi kadar yaygındır. Ülkede fideos (noodles-erişte), tallarines (fettucine ve tagliatelle), ñoquis (gnocchi), ravioles (mantı) ve canelones (cannelloni) olarak isimlendirilen taze makarna çeşitleri, büyük şehirlerdeki birçok işyerinde yapılıp satılmaktadır. Arjantin’deki makarna çeşitliliği bunlarla da sınırlı değildir. Spagetti, fusiles denilen burgu makarna (fusilli), cintas denilen makarna şeritleri, lazanya, mantı tarzı makarnaya benzeyen Arjantin yapımı sorrentinos ve agnolottis (agnolotti) ülkede sıkça rastlanan diğer makarna çeşitleridir. Buğdayın önemli oranda yetiştirilmesi nedeniyle ülkede diğer unlu mamullerin ve beyaz ekmeğin üretimi de gelişmiştir. Arjantinliler çok yoğun ekmek tüketmemekle birlikte buğdayın bolca yetiştirilmesinden dolayı masalarından beyaz ekmeği eksik etmezler. Ülkede, beyaz ekmeğin dışında, yoğun olarak tüketilen bir ekmek çeşidi de “sandwiches de miga”dır. Kabuksuz ekmek olarak nitelendirilen bu ekmekler, ince tabakalardan oluşmakta ve jambon, peynir, domates, zeytin, yumurta, ton balığı, marul, kırmızıbiber ve benzeri değişik kombinasyonlarla doldurulmaktadır. Bir diğer önemli unlu mamul empanadas’tir. Empanadas, hem Arjantin’de hem de diğer Güney Amerika ülkelerinde yoğun olarak tüketilen ve içi doldurularak yapılan geleneksel bir börek çeşididir. Arjantin’de empanadalar genelde 10 cm civarında ve yarımay şeklindedir. Sığır eti doldurulmuş, tavuk eti doldurulmuş, jambon ve peynir doldurulmuş ve diğer malzemelerle doldurulmuş empanada türleri mevcuttur. En popüler unlu mamullerden biri de Fransız kruvasanın bir benzeri olan medialunas’tır. Arjantin’de buğdayın yoğunluğu, İtalyanlardan gelen makarna ve pizza kültürünün de yaygınlaşmasını desteklemiştir. Çok ince veya kalın hamurlarla yapılan ve taş fırında pişirilmiş pizzalara, ülkenin hemen her köşesinde rastlanmaktadır. Tatlının çok sevildiği Arjantin’de, genellikle sütlü tatlılar, kremalı tatlılar ve börekler tercih edilir. Bu tatlılarda da reçel çokça kullanırlar. Bir tatlı macun olan “dulce de leche” de bir diğer ulusal gıdadır ve kahvaltı için yapılmış tost ekmeğiyle birlikte tüketilmekte veya kek, krep ve kurabiye benzeri ürünlerde dolgu malzemesi olarak kullanılmaktadır. Alfajores, çikolata, “dulce de leche” veya bir meyve jölesiyle doldurulmuş Arjantin’in sandviç tarzı bir kurabiyelerinden biridir. Bütün bu ürünlerden de anlaşılacağı üzere gerek unlu mamuller gerekse tatlılar ve şekerlemeler, genellikle içi doldurulmuş veya “dulce de leche” ile kaplıdır. Unlu mamullerde dolgu olarak süt, krema, ayva veya elma jölesi gibi ürünler de kullanılır. Ülkede sabah kahvaltısında, croissant denen ayçöreği, kruvasan, ekmek, tereyağı ve reçel tercih edilir. En önemli iki öğün olan öğle ve akşam yemeklerinde ağırlıkla et, pirinç, patates ve taze sebze tüketilir. Bu yemekler de genellikle sütlü bir tatlı ile tamamlanır. Arjantin halkı arasında, bu üç öğünün yanı sıra akşamüstü çayla birlikte sandviç veya kek türü yiyeceklerin tüketimi de yaygındır. Bu kültür de Arjantinlilere İngilizlerden gelmiştir. ARJANTİN MAKARNA VE BİSKÜVİ PAZARI Arjantin’de kişi başına makarna tüketimi 7,9 kilogram seviyelerindedir ve ülke her yıl 300 bin tonun üzerinde makarna tüketimi gerçekleştirmektedir. Ancak ülkedeki makarna üretimin de gelişmiş ve iç talebi karşılayacak düzeyde olması, ülkenin ihracatçılar açısından henüz cazip bir pazar olmadığına işaret etmektedir. Tabi artan tüketim talebinin de gelecek için oluşturduğu potansiyel göz ardı edilmemektedir. Şekerli ve çikolatalı ürünler pazarı ise ihracatçılar için daha yüksek potansiyele sahip bir alandır. Arjantin’in şekerli ve çikolatalı mamullerde toplam satış hacminin yüzde 22 artışla 4 milyar dolara ulaştığı tahmin edilmektedir. Özellikle çikolatalı mamullerde sağlıklı ürünlere ilgi artmıştır. Sütlü ve yoğurtlu farklı tatlar ilgi çekmektedir. Ülkedeki bir diğer potansiyelin maya pazarında olduğu düşünülmektedir. Son yıllarda Arjantin pazarında unlu mamuller tüketiminin önemli bir artış göstermesi nedeniyle 2010-2011 yılları arasında maya ithalatı yüzde 8 artmıştır. 2011 yılında yaklaşık 10,8 milyon dolarlık maya ithal eden Arjantin’in maya pazarında, Paraguay, Çin, Fransa, Brezilya ve İtalya ön sıralarda yer almaktadır. Türkiye ise 2011 yılında gerçekleştirdiği 340 bin dolarlık maya ihracatıyla 8. sırada yer almış ancak 2012 yılında, ülkedeki ithalat engelleri nedeniyle ihracat yüzde 22 azalarak 260 bin dolara gerilemiştir. BREZİLYA’DA EKMEK, MAKARNA VE BİSKÜVİ Brezilya mutfağı da Arjantin mutfağı gibi ete dayalıdır. Ancak Arjantin’den farklı olarak deniz ürünleri ve pirinç çok daha yaygındır ve balık, kırmızı ete oranla daha fazla tüketilir. Brezilya mutfağında Portekiz, İtalyan, İspanyol, Avusturya ve Rus mutfaklarının, özellikle de Orta ve Güney Afrika mutfaklarının etkisi hissedilmektedir. Örneğin günümüzde Brezilyalıların adeta milli yemeği haline gelen “siyah fasulye”, Afrika mutfağının etkisiyle ortaya çıkmış, daha sonra da Avrupa mutfağının etkisiyle gelişmiştir. Arjantin’de olduğu gibi Brezilya’da da İtalyan mutfağının etkisi makarna ve pizza tüketimiyle kendisini göstermektedir. Spagetti, lazanya, lamen ve yakisoba olarak isimlendirilen çubuk tarzı makarnalar yaygın olarak tüketilmektedir. Kuru makarna Brezilya’da tüketilen makarnanın yüzde 80’ini, noodle, yani erişte tarzı makarnalar yüzde 15’i, taze makarnalar ise yüzde 5’i oluşturmaktadır. Makarna dışında kurabiye tarzı atıştırmalıklar ve unlu mamuller de ülkede yoğun olarak tüketilmektedir. Küçük tuzlu bir atıştırmalık olan Salgadinhos bunlardan biridir. Pão de queijo, peynirli çörek olarak tanımlanabilecek tipik bir Brezilya atıştırmalığıdır. Birçok bölgede un olarak değerlendirilen manyok, Brezilya’da da yoğun olarak kullanılmaktadır. Ufak rulolardan oluşan Pão de queijo da, manyok unu, süt, yumurta ve peynirle yapılmaktadır. Bu tarz çörekler ve unlu mamuller, dondurulmuş ve pişirmeye hazır ürün marketlerinden, kullanıma hazır olarak temin edilmektedir. Esfiha, Ortadoğu kültüründen Brezilya’ya aktarılmış çörek ya da pay tarzı bir üründür. Özellikle ülkenin kuzeydoğu, güney ve güneydoğu bölgelerinde kolayca her yerde bulunan esfihada dolgu malzemesi olarak et, peynir ve sebzeler kullanılır. Bir diğer unlu mamul, Çin kültüründen gelen Pastéis’dir. Arjantin’deki Empanadas’ın kızartılmış haline benzeyen bu üründe de dolgu malzemesi olarak peynir ya da et kullanılır. Broa ise rezeneli mısır ekmeğidir. Brezilya’da pizza da son derece popüler bir üründür. Genellikle fırında odun ateşiyle pişirilen pizzalar, ince ve esnek yapıdadır. Brezilya’da çok zengin bir pasta ve tatlı kültürü vardır. Brezilya tatlıları genelde meyve ile yapılır. Özellikle meyveden yapılan “mousse” yani köpüklü tatlılar çok yaygındır. Mango ve portakal “mousse”ları en tanınmış olanlarıdır. Ayrıca meyveli pudingler de Brezilya mutfağının önemli tatlılarındandır. Brezilya’da tatlı kültürü özellikle 18. yüzyılda ülkeye gelen Avusturyalıların etkisi ile başlamıştır. Bu yüzyılın sonlarında ve 19. yüzyılın başlarında güneye inen Avusturyalılar kendilerinin ünlü pasta ve tatlı kültürünü bu ülkeye de yerleştirmiştir. Tabii Portekiz mutfağının tatlılara olan etkisi ve katkısı da çok büyüktür. Avusturya ve Portekiz etkisi ile yayılan pasta ve tatlılar Brezilya yerlilerinin de katkılarıyla özgünleşmiştir. Mısır nişastası, Hindistan cevizi rendesi ve yumurta ile yapılan kurabiyeler ve bisküviler (biscoitos de maizena) ülkede ünlüdür. Sert bir yapıya sahip olan nişastalı bisküviler, “biskot” denilen bir nevi etimek cinsidir. Cuscuz branco ise hindistan cevizi sütü, şeker ve kuskusla yapılan, sütlacın kuskusla yapılan versiyonu tarzında bir tatlıdır. Brezilyalılar sabah kahvaltısında kahve, süt, meyve suyu, özellikle portakal suyu içerler ve ekmek, tereyağı, meyve yerler. Öğle yemekleri genelde hafif olan Brezilyalılar, bu yemekte mutlaka siyah kuru fasulye, pirinç, et ve özellikle de bol miktarda sebze yerler. Patates, taze sebzelerin yanında mutlaka yer alan bir sebzedir. Yemek daima bir tatlı ile biter. Akşam yemeği ailenin en önemli yemeğidir. Tüm aile aynı sofra başında toplanır ve hep birlikte yemeklerini yerler. Akşam yemeklerinde genellikle önce çorba içilir, daha sonra ise balık, et, tavuk eti, sebze ve tabii siyah fasulye ve pirinç yenir. Akşam yemeği de mutlaka bir tatlı ile biter. BREZİLYA MAKARNA VE BİSKÜVİ PAZARI Brezilya, 1 milyon tonu aşan üretim miktarıyla İtalya ve ABD’den sonra dünyanın üçüncü büyük makarna üreticisi durumundadır. Brezilyanın makarna sektörü, 1990’lı yıllardan başlayarak yeniden yapılanmaya gitmiştir. Yapılan yatırımlar sonucunda, üretim kapasitesi 1.4 milyon tonun üzerine çıkmıştır. Sektörde 80 civarında üretici bulunduğu tahmin edilmektedir. Ayrıca 100’den fazla küçük firmanın, yerel pazarlar için ev yapımı tarzında üretim yaptığı bilinmektedir. Ülkede makarna “massa de sêmola com ovos”, “massa de sêmola”, “massa comum” ve “massa tipo caseira” olmak üzere 4 tip olarak üretilmektedir ve genel adlandırma için “macarrão” kelimesi kullanılmaktadır. Sektördeki birçok üretici, makarna ile birlikte un, kek, kurabiye gibi unlu mamulleri de üretmektedir. Pişirilmiş ve tüketime hazır makarna da sunulan ürünler arasındadır. Brezilya’da makarna genel itibariyle ekmeklik buğdaydan (yumuşak buğday) yapılmaktadır. Toplam üretimin yüzde 3’lük kısmı ithal edilen durum buğdayından üretilmektedir. Makarnanın temel maddesi olan buğday, Brezilya’nın güney bölgesinde bulunan Parana ve Rio Grande do Sul eyaletlerinde üretilmektedir. Ancak, buğday üretiminin ihtiyacı karşılamaması nedeniyle, eksik kalan miktar genellikle komşu ülke olan Arjantin’den ithal edilmektedir. Brezilya iyi bir makarna üreticisi olmasına rağmen iç talebin yoğunluğundan ithalata da başvurmaktadır. Ülkenin makarna ithalatı yıllar itibarıyla artış göstermekte olup, İtalya en önemli tedarikçi niteliğindedir. Şili, Uruguay, Fransa ve Arjantin ise diğer önemli arz kaynaklarıdır. Makarna aynı zamanda Brezilya’nın 2012 yılında 39 milyon Dolarlık ihracatını gerçekleştirdiği bir üründür. Şekerli mamuller üretiminde de dünyanın 2. büyük ülkesi olan Brezilya’nın bu ürün grubunda da ithalatı bulunmaktadır. Son beş yıllık dönemde Brezilya’nın şekerli ve çikolatalı mamuller (1704 ve 1806) ithalatı düzenli olarak artış göstererek 71 milyon Dolardan 166 milyon Dolara yükselmiştir. Türkiye’nin Brezilya’ya çikolatalı mamuller ihracatı 2,2 milyon Dolar olup, kokolin grubu ürünlerin ihracatı daha fazla gerçekleşmektedir. Şekerli mamuller grubu içinde Brezilya’ya gerçekleşen ihracatın tamamına yakınını ise sakızlı ve jöleli şekercilik mamulleri oluşturmaktadır. Bir diğer potansiyel pazar alanı mayadadır. 2012 yılında 50,3 milyon Dolarlık maya ithalatı gerçekleştiren Brezilya, bu ürünün ithalatında yüzde 3,2’lik payıyla dünyada 6. sırada yer almaktadır. Brezilya maya pazarında yüzde 39’luk pay ile lider olan Arjantin’i sırasıyla Çin, Paraguay, Almanya ve Türkiye takip etmektedir. Türkiye 2012 yılında Brezilya’ya yaklaşık 4,1 milyon Dolarlık maya ihracatı gerçekleştirmiştir. Bu gelişmenin en önemli nedeni son yıllarda Brezilya pazarında unlu mamuller tüketiminin önemli bir artış göstermesidir. KOLOMBİYA’DA EKMEK, MAKARNA VE BİSKÜVİ Kolombiya’nın önemli bir mutfak kültürü vardır ve bölgelere göre yemek çeşitliği çok fark edilir biçimdedir. Mutfağın çeşitliliğinde tarımsal üretimin çeşitliliği önemli oranda rol oynamaktadır. Tarım üretiminin temelini kahve, kesme çiçek, muz, pirinç, tütün, mısır, şeker kamışı, kakao, yağlı tohumlar ve sebze oluşturmaktadır. Tüm Latin Amerika ülkeleri gibi baharat kullanımı ve et ülke mutfağında önem taşır. Büyük Okyanus’a ve Karayipler’e kıyısı olması sebebiyle deniz ürünleri de oldukça çeşitlidir. Kuzeyde balık, karides, ıstakoz; orta kısımda çorba çeşitleri öne çıkmaktadır. Pilav çeşitleri ve Arepa denen mısırdan yapılan ve ekmek yerine geçen küçük pideler önemli yemek çeşitleridir. Bir diğer ekmek çeşidi yine mısır unu, peynir ve yumurtadan yapılan ve sıcak tüketilen Pandebono’dur. Tamales, et, tavuk ve sebze ile doldurulmuş bir çeşit mısır hamurudur. Makarna yine yaygın gıdalar arasındadır. Tüketilen makarna çeşitliliği Brezilya ve Arjantin’le benzerlik göstermektedir. Ülkede zengin bir unlu mamul ve tatlı çeşitliliği bulunuyor. Buñuelos, birçok Güney Amerika ülkesinde bulunan ve atıştırmalık olarak yenen popüler bir hamur kızartmasıdır. Bu atıştırmalığın Kolombiya versiyonu beyaz lor peynirle yapılmaktadır. Empanadas, diğer Latin Amerika ülkelerinde olduğu gibi Kolombiya’da da yaygındır. Kolombiya’da da yine diğer ülkelerde olduğu gibi tatlı ve kurabiye çeşitlerinde hindistan cevizi, süt ve ducle de leche kullanımı yaygındır. Çok iyi pişmiş beyaz mısırdan yapılan Mazamorra de Maiz, ülkenin geleneksel tatlılarından biridir. Bütün bunlardan da anlaşılacağı üzere Kolombiya’da unlu mamullerde, buğday ununa kıyasla mısır unu kullanımı çok daha yaygındır. Kahvaltı Kolombiya’da oldukça önemlidir ve meyve suyu, kahve veya sıcak çikolata yanında meyve, yumurta ve ekmekten oluşur. Öğle yemeği, çorba ile birlikte geleneksel ana yemekten oluşur. Tatlı mutlaka tüketilir. Akşam yemeği ise aperatif atıştırmalıklarla geçiştirilir. KOLOMBİYA MAKARNA VE BİSKÜVİ PAZARI Kolombiya, 2012 yılındaki makarna ithalatını ağırlıklı olarak İtalya, Meksika ve Şili’den gerçekleştirmiştir. Aynı yıl Türkiye’nin bu üründe Kolombiya pazarındaki payını yüzde 0’dan yüzde 2,6’ya çıkardığı görülmektedir. Kolombiya pazarında önemli payı bulunan makarna markaları, fiyatlarını düşük bir seviyede tutmaya çalışmaktadır. Ayrıca makarnanın yanında bazı sos ya da ek malzemelerle ve çabuk servise hazırlanan makarna çeşitleriyle makarnayı daha pratik bir yemek haline getirme stratejisini benimsemişlerdir. Makarnanın, ana yemeğin yanında bir tamamlayıcı değil bir ana yemek olarak algılanmasını amaçlamaktadırlar. Kolombiya, 2012 yılındaki çikolotalı mamuller ile gofret ve bisküvi ithalatını ağırlıklı olarak coğrafi yakınlığı bulunan ABD, Brezilya, Meksika ve Peru gibi ülkelerden gerçekleştirmiştir. Çikolatalı mamullerde Türkiye’nin pazardaki payı yüzde 6, gofret ve bisküvilerde ise yüzde 3 civarındadır. Kolombiya halkı son dönemde yüksek kaliteli çikolata mamullerine yönelmektedir. Sağlıklı ve daha düşük kalorili ürünler giderek daha fazla tercih edilmektedir. VENEZÜELLA’DA EKMEK, MAKARNA VE BİSKÜVİ Diğer Güney Amerika ülkelerinin mutfakları gibi Venezuela’nın mutfağı da genelde et, balık ve pirince dayanır. İspanyol, İtalyan ve Fransız mutfaklarından etkilenen Venezuela mutfağının en vazgeçilmez besin maddesi ise küçük siyah kuru fasulyedir. Venezuela halkı çok fazla pirinç ve siyah kuru fasulye tüketir. Özellikle kırsal kesimin beslenmesinde pirinç ve fasulye çok önemli bir yer tutar. Makarna, oldukça önemli oranda üretilen ve tüketilen bir gıdadır. İtalya’dan sonra dünyanın en çok makarna tüketen ülkesi olan Venezüella, aynı zamanda dünyanın en büyük 10 makarna üreticisi arasında yer alır. Ülkede kişi başına tüketilen makarna oranı 13,2 kilogramdır. Kuru makarna toplam makarna üretiminin yüzde 70’ini oluşturmaktadır. Patates bazlı Ñoquis, İtalyan kültüründen gelen Venezüella’daki popüler makarna çeşitlerinden biridir. Pasticho, Venezüella usulü bir lazanya çeşididir. Venezuela’da bol yetişen tropikal meyveler yemeklerde ve tatlılarda çok sık kullanılır. Özellikle kızartarak yedikleri muz ve ananas genelde temel yemeğin yanında servis yapılan bir yan yemektir. Venezuelalılar muz yapraklarını da yemek pişirmekte kullanırlar. Su geçirmeme özelliği olan bu yaprakların içine mısır ununu, su ile hamur yaparak incecik sürerler ve üstüne et, balık veya tavuk eti koyarak yaprağı sararlar. Daha sonra kaynayan suda pişirdikleri bu yemek özellikle Noel zamanında yenilen giriş yemeğidir. Bazı yörelerde yaprağı yumurta ve nohutla doldurup sararlar. Venezuela’da mısır çok miktarda tüketirler ve mısır unu ile yapılan Arepa ekmeği bu ülkede de yaygındır. Venezuela’da Arepa’nın için tuzsuz bir nevi lor peyniri konmaktadır. Taze olarak yapıp tükettikleri Arepa’yı sabah kahvaltıda yedikleri gibi öğleyin de ortasından ikiye bölüp, arasına et, tavuk veya balık koyarak yerler. Cachapa, mısır unundan yapılan ve krepe benzeyen yaygın bir unlu mamuldür. Casabe, yoğun tüketilen bir ekmek çeşididir. Bu ekmeğin, Amerika kıtasındaki en eski emek olduğu kabul edilmektedir. Besito de Coco popüler hindistan cevizi toplarından oluşan bir kurabiyedir. Venezuelalılar genellikle sabah kahvaltısında hafif yerler. Kahvaltı, ekmek, tereyağı ve reçelden ibarettir. Eskiden en önemli öğün olan öğle yemeği, kadının çalışma hayatına girmesi ile değişmiş ve bir sandviç veya hafif bir yemekle geçiştirilen bir öğün haline gelmiştir. Günümüzde akşam yemeği Venezuelalıların en önemli öğünüdür. Venezuelalılar bu öğünde 3 çeşit yerler, çorba, ana yemek ve tatlı. Ana yemek genellikle, et, sebze ve pirinçten oluşur. VENEZÜELLA MAKARNA VE BİSKÜVİ PAZARI Venezüella’da un ve unlu mamullerin tüketim eğilimi yüksek olup, makarna tüketimi artmaktadır. Son yıllarda yüksek enflasyon, hızlı nüfus artışı, makarnanın ucuz olması, pazarlama ve ulaşım olanaklarının artması, hızlı kentleşme sonucunda çalışan kadınların hazır gıdaları tercih etmeleri makarna tüketimini artıran etmenleri oluşturmuştur. Venezüella’da makarna tüketimi 300 bin ton civarında olup, 2011-2016 yılları arasında yüzde 12,7 artacağı tahmin edilmektedir. Venezüella’da makarna sektörünün üretim kapasitesinin düşük olması ve yurtiçi talebinin artması nedeniyle makarna ithalatı oldukça yüksek miktarlarda gerçekleşmektedir. Sektörün ithalata bağımlı olması nedeniyle makarna ihracatçılar açısından potansiyel arz etmektedir. Türkiye’nin Venezüella’nın 2011 yılı makarna ithalatından aldığı pay yüzde 22’dir. Bisküvi satışları yıllık 75 bin ton civarında olup, bisküvi perakende satışlarının 2011-2016 yılları arasında yüzde 13 büyüyeceği tahmin edilmektedir. Özellikle tam buğday unundan üretilmiş bisküviler tüketicilerin en çok rağbet ettikleri ürünler arasında yer almakta olup, tatlı bisküvilerin yanı sıra tuzlu bisküvi ve krakerler de ekmeğe alternatif teşkil ettiklerinden talebi artan başka bir ürün grubu olmuştur. Bayanlar söz konusu ürünlerin daha az yağ içerdikleri düşüncesiyle bu ürünlerin başlıca tüketicisi olmuş, pazardaki firmalar da bu eğilim çerçevesinde şeker yerine tatlandırıcı madde içeren bisküvi çeşitlerini pazara sunmaya başlamıştır. Farklı malzemeler kullanılarak pazara sunulan bisküviler de talep gören ürünler arasında yer almaktadır. PERU’DA EKMEK, MAKARNA VE BİSKÜVİ Ülkenin tarihi geçmişini yansıtan Peru mutfağı, birçok kültürün etkisini barındıran çok yönlü bir yapıya sahiptir. Peru mutfağı; yerel halkın beslenme geleneklerinin, İspanyol istilacıların kısmen Araplardan etkilenmiş mutfakları ile İtalyan, Alman ve Japon mutfaklarının birleşiminden oluşur. 19. yüzyılın ortalarında Çinli göçmenler ile özel bir Çin-Peru mutfağı oluşmuştur. Siyahi kölelerin sahip olduğu Afrika kültürü de Peru mutfağındaki yerini almıştır. Bu sebeplerden dolayı Peru mutfağı Latin Amerika’nın en sofistike mutfağı olarak kabul edilmektedir. Ülkeye yerleşen göçmenler, ülkede bulunan malzemeleri kullanarak kendi geleneksel mutfaklarını Peru’ya özgü hale getirmişlerdir. Peru mutfağını üç temel gıda ürünü mısır, patates ve biberdir. Tatlı patates yemekleri oldukça yaygındır. İspanyol göçmenlerin getirdiği gıda ürünleri arasında pirinç, buğday ve et yer alır. Son dönemlerde kinoa ve kanivanın kullanımı yaygınlaşmıştır. Zamanında İspanyol göçmenleri tarafından ülkeye getirilen buğday, arpa, yulaf, pirinç, mercimek, nohut, beyaz şeker, badem, ceviz, peynir, vb. ürünler; şu anda Peru halkının temel gıdaları arasındadır. İtalyan göçmenler sayesinde ülkeye aktarılan makarna kültürü, kolay hazırlanabilen bir gıda olduğu için Peru mutfak geleneğinin ayrılmaz bir parçasıdır. Makarna, çeşitli çorbaların ve geleneksel yemeklerin ana malzemesi olarak kullanılmaktadır. “Tallarin saltado” (kırmızı et, soğan ve domates dilimleri ile hazırlanan makarna) ve “tallarin con pollo” (kırmızı sos ve bir parça tavuk ile servis edilen makarna) geleneksel makarna yemekleri arasında yer alır. “Tallarines verdes” (peynir sosu, ıspanak ve fesleğenle hazırlanmış spagetti), kullanılan peynir sosu ile makarna sosu kültürünün sadece kırmızı soslardan oluşmadığını, ülkenin zengin bir sos kültürünün olduğunu göstermektedir. Spagetti tipi makarnanın daha yoğun kullanıldığı Peru’da, mantı ve gnochhi çeşitleri de tercih edilen çeşitler arasındadır. Peru’da halk fırınlara oldukça fazla rağbet göstermektedir. Özellikle taze ekmek için sabah ve akşam saatlerinde ülke insanlarını uzun sıralar oluştururken görebilirsiniz. Ekmeği kahvaltıda çay ve kahve ile tüketen Perulular, baget ekmek hariç tüm ekmekleri genelde domuz yağı gibi yağlarla zenginleştirirler. Tam buğday ekmeği, küçük kasabalarda daha yaygındır. Bazı kıyı kentlerinin fırınlarında “bollos” adı verilen somun ekmekler de üretilmektedir. Beyaz ekmeğin dışında “Jamon del pais” (Butifarras) adı verilen sandviç ekmeklerinin tüketimi de oldukça yaygındır. Bu ekmekler içine jambon, soğan, biber, yeşil limon ve yağ koyularak pişirilen küçük yuvarlak ekmeklerdir. Bunların dışında sömürge döneminde İspanyollar tarafından ülkeye tanıtılan ve Güney Amerika kıtasında da oldukça yaygın olan Empanadas, sıklıkla tüketilen unlu mamullerdendir. Peru’da bu böreklerin içine tavuk, sığır eti, peynir, zeytin, katı yumurta ve kuru üzüm gibi malzemeler koyulur. Ülkede tüketilen tatlı ürün yelpazesi arasında en fazla göze çarpan ürünlerden bir tanesi “Alfajores” adlı bisküvi çeşididir. Bu çeşit, geleneksel Peru mutfağının en önemli unsurlarından birisidir. Aynı zamanda diğer Güney Amerika ülkelerinde de yaygındır. Bu bisküvi çeşidi karamel ve krema dolgulu, yağlı bir kurabiyedir. Bunun dışında Peru’ya özgü “Teja” şekerlemeleri de ülke mutfağında büyük bir öneme sahiptir. Bu şekerlemelerin içine özel sütlü bir karışım ile dolgu yapılır ya da kuru meyve ve çerez koyulur. Dışına da şeker bazlı bir kaplama uygulanır. Ayrıca içine sütlü şeker, ananas tatlısı ve bazen çerezlerle dolgu yapılan ve katmanları arasında bisküvi bulunan King Kong kurabiyeleri de yaygın bir şekilde tüketilmektedir. PERU MAKARNA VE BİSKÜVİ PAZARI Peru’da her yıl yaklaşık 250 bin makarna üretimi gerçekleştirilmektedir. Ülkedeki kişi başı makarna tüketimi ise 8 kilogramın üstündedir. Ancak üretim miktarı tüketimi karşıladığı için Peru makarna ihracatçıları için henüz potansiyel olarak değerlendirilmemektedir. Peru’da pasta ve ekmek ile karşılaştırıldığında daha sağlıklı bir ürün olarak algılanan bisküvinin perakende satışları son yıllarda önemli bir büyüme kaydetmiştir. Özellikle bol tahıllı üretilmiş bisküviler tüketicilerin en çok rağbet ettikleri ürünler arasında yer almakta olup, tatlı bisküvilerin yanı sıra tuzlu bisküvi ve krakerler de ekmeğe alternatif teşkil ettiklerinden talebi artan başka bir ürün grubu olmuştur. Ülkede bisküvi ithalatı son beş yılda istikrarlı bir artış göstererek 4 milyon Dolardan 11,9 milyon Dolara çıkmıştır.